hay naku....just another day (sigh!) so many things are troubling my mind...
ano bang date na ngayon?
shit kaylangan ko pang magpass ng 3 requirements to qualify myself for the regularization icrease!
shit! yung regularization increase sa 30th pa magtitake effect that is if naipasa ko ng maaga ang needed requirements....
shit! i need extra cash on the 15th pambayad ng utang....
shit! i need money on saturday kasi naipangako ko sayo na dadagdagan ko ang binigay ko kahapon....
shit! i need money mamaya pamasahe ko to office kase pauwi nalng ang meron ako...
shit! kaylangan ko rin ng addidtional 500 to get over with one more week bago magsahod ulet....
shit! sa first week of novemeber kaylangan ko na naman ng pera for an important occassion...
tsk....tsk...tsk....never ending na pangangailangan ang kaharap ko ngayon at ang mga answers ay parang nasa distant future pa:
the latest would be next month at marerecieve ko na ang increase ko....
starting november may paid sl's na ako
second week of december may 13th month na kami
sabi ni TL kumpletong 20 sl's ang ikoconvert to cash sa amin by december...
my credit card would probably be approved by third week this month...
matatapos na ang utang ko this year....
hay naku! bakit ang problems napakalapit? bakit ang answers lahat distant? hell! di ko naman pwedeng sabihin sayo na sa 15 nalng tayo magkita para dagdagan ko ang binigay ko...siguradong magtatampo ka na naman at mag-aaway tayo...
di naman ako pwedeng mag-absent na naman dahil wala akong pamasahe na for the entire week next week....
calm down! paganahin ang utak at magdevice ng alternatives...
susubukan kong ibenta ang aking memory card for a couple hundred.....sinubukan 1x....2x....negative
susubukan kong mangutang sa kaibigan......sinubukan....1x.....2x.....negative
ano pa ba ang pwede kong subukan? shit! im running out of options....
sana pwede ko nalang itulog to or ipikit ang mata ko at paggising ko ok na lahat wala ng problema
waaaahhhhh!!!!
mula noong pagkabata hanggang magdalaga hanggang ngayon na "adult" na daw ako ive always felt alone. funny kasi during my childhood days i never ranout of friends. lagi akong busy sa pagtulong....
nard, may assignment ka na ba? do you want me to teach you?---
o sige guys, mag arrange tayo ng surprise birthday party for____...
hello?kaylangan mo ng kasama sa pagsundo sa kapatid mo? ok ill be thre?
ano?! nagbreak kayo ng boyfriend mo? dont worry im here for you...
may gusto ka kay ___yaan mo..ilalakad kita...
kung tutuusin ive been one hell of a great friend. i guess kung magkakaron ng homecoming ill grab the "best friend of the year award" ive always been the "strong" one ako yung pader na sandalan ng lahat, takbuhan, pahingahan, tagaligtas, tagapakinig,tanda ko pa ang sabi ng papa non....
lagi ka nalang tumutulong siguro sa past life mo philantrophist ka...
no wonder ang present career ko ngayon ay tech support.
nothing much had changed, ako pa rin ang takbuhan ng may problema, ng mga nangangailangan ng tulong, ng mga mahina, as usual im still always here 24/7 support 5 days a week. pero ang matagal ko nang gustong malaman...kung ang sandalan, pader, tagapagligtas naman ang mangailanagn ng tulong sino ang malalapitan? crap! sa totoo lang ayaw kong lumayo ang topic sa pagsolve ng problems ko at hand. napapaisip lang ako kung bakit sa buhay ko never naging totoo yung kasabihan "no man is an island" kasi ive always felt alone especially in times of need. ako lang at ang sarili ko ang pwedeng magsolve ng problems ko, walang ibang malapitan, wala halos makapitan...at ako lang at ako ang nakikinig sa akin kapag may problema ko, ang dumadamay at nakakita sa mga paglulha at pagdadalamhati na dinaranas ko....enough of emoting and going back to the issue...
ano na ang gagawin ko ngayon?
try mo mag pray--sabi ng maliit na boses sa utak ko
try mo but i assure you it will never work like so many times you tried---sabi ng pesimista sa loob ko
may iba pa bang choice?---singit ng praktikal na bahagi ng aking pagkatao
ano? ano na ang gagawin ko ngayon?
No comments:
Post a Comment